تا کی  باید  اسیرتنهایی هام  باشم 

           تا کی  باید  به خاطر دوری از تو اشک  بریزم  و حسرت  بودن  با تو  رو بکشم

                 تا  کی  باید  به خدای  خویش التماس کنم   تا تو  رو  به من  برسونه .....

           نزدیک  و نزدیک  تر  کنه  شاید  بتونم   یه  بار  دیگه   باها ت  درد  دلهامو  بکنم

                            تا کی  باید  هر  روز  غروب  دلتنگ  بی  تو  بودن  باشم

                          تا کی  باید  به خورشیدی  که داره  اروم  اروم  از  زندگیم 

                                       غروب  میکنه چشم  بندازم و  دم  بر نیارم

                                تا کی  باید  ثانیه ها  رو یکی یکی  بشمارم   تا  کی ؟

                                                              خسته ام !

                                        یه خسته  دلشکسته  عاشق   بی  سرپناه

                                              یه  عاشق  دیوونه  سر  به هوا

                                 بهم  بگو   تا کی  باید  کنج  اتاق  خلوت دلم  بشینم

                                                و  با قلم  و  و کاغذ درد دل  کنم

                                         تا کی  باید  دلم  رو  به  فرداها خوش  کنم 

                            و  خودم  دلداری  بدم  که  بالاخره  یه روزی  تو میایی

                                            و  تموم میشه  تموم  دلتنگی هام...

                         دیگه  نمی تونم  چشمهای خیسم  رو از  دیگرون  پنهون کنم...

کودک نیستم   که بهانه  چیزی  را  بگیرم....

معشوق  نیستم  که نبودم کسی را ازار دهد

پسری هستم  که خودم هم خودم  را نمی شناسم.

 در همه چیز دنیا مانده ام.

 می خواهم کسی را نخواهم....

اما از تنهایی ام هم رنج می برم .

اما عاشق تنهایی ام هم هستم. اول  می گریم  و بعد دنبال بهانه  برای  گریه هایم  می گردم.

خدایا کمکم کن اخر من  چه می خواهم ؟

چیزی کم دارم  که مرا وادار به سازش کرده ...و برای سازش تنها راهم گریستن است.

خداوندا :

تنها مخاطب نوشته هایم تو هستی

تو هستی که از  زند گی ام اگهی....

قسم به  پاکی و بزرگی ات کمکم کن و  امید ی را در وجودم بگذار

که بهانه ای  باشد برای خنده هایم

و برای  دوباره  زندگی کردنم

سینا

وقتی دوچشم قشنگ تورا ديدم وقتی قلب پاک و عاشقانه تورا ديدم

 گفتم تو را می خواهم.

وقتی لبخند های هميشه شاد تو را ديدم وقتی شور و عشق و هيجان

 تو را ديدم گفتم به تو می انديشم.

وقتی رويای صادقانه با توبودن را ديدم. وقتی هر شب خواب دلربای تو را ديدم

 گفتم با تو میمانم.

وقتی هر روز نام دلگشای تو را شنيدم وقتی هر لحظه چهره با صفای تو را

تجسم کردم گفتم بی تو نمیتوانم.

وقتی گلهای زيبای ياس را در دستهای عاشقت ديدم وقتی گلبرگهای زيبای

 شقايق را بر روی گونه های تو ديدم وقتی غنچه های سرخ لاله را روی لبهايت ديدم

گفتم بی تو دلگيرم.

وقتی معنای واژه عشق را در چشمانت فهميدم وقتی به اوج محبت در قلبت رسيدم

گفتم از تو می نويسم.

يک بار ديگر می خواهم لبخند زيبای تو را ببينم

آرزو دارم برای اولين بار بوی عطر عشق تو را در قلبم احساس کنم

آرزو دارم فقط یکبار تو را صدا کنم آرزو دارم روزی گونه های خيس مرا ببينی و

نياز هميشگی مرا بدانی نياز به عشق تو به دست تو به چشم تو.

تنهايم و خسته دلگيرم و دلشکسته

ای اولين و آخرين عشق من ای بهترين و نازنين عشق من

دلم نشکن که تنهايم نگاهم کن که بی يارم

جوابم ده تو را دارم اميدم ده که دل دادم

صدايم کن که فريادم شفايم بخش که بيمارم

دلی خسته دلی غمگين فراوان زخم خورده

گريزان از غم کابوس جدايی

تو را خواهم در اوج آرزوهای سپيد خود

تو را خواهم اگر خواهی بشو با من بيا با من

بشو همراه بشو همراز  بيا عشقم بيا زيبا

فراوان حرف ها گفتم ز عمق دل ز تو گفتم ز چشمانت از نيازم

حرف دل گفتم ولی گفتم گر تو باشی محرم رازم تو باشی قصه پرداز شب تارم

از اين دنيای پهناور از اين گيتی نمی خواهم کسی را يا که چيزی را

ولی گفتم که احساسم به احساست گره خورده است

اگر تو شاد باشی دلم شاد است و شيدايم

اگر روزی شوی غمگين پريشانم و پر از اندوه دل خون و من و شبهای بی خوابی

ولی گفتم که عشق يعنی چه؟چرا عاشق شدن زيباست؟

چرا عشقی شود پيدا؟ چرا عاشق شود رسوا؟

بگويم از دلم بگويم عشق يعنی پاسخی زيبا به قلب پر نياز پر صدايم

يا که يعنی دست تو در دستهايم ديدن تو در نگاهم

دلم تنگ است صدايم کن سلامی کن جوابی ده تو را هر لحظه می خواهم

بدان اما که اين سخت است تو را من ترک گويم و يا در دل تو را از خود جدا دانم

هميشه ساکت و تنها نشينم گوشه ای نالان پر از اشک و پر از سرما

جدا از شور و از گرما نشينم گوشه ای تنها

به ياد تو به عشق تو به رويای نگاه تو به گرمای صدای تو

هميشه خسته و بی کس به ياد تو افسانه پردازم

بگويم با دلم تنها چرا بايد نبايد باشد از انم؟

چرا عشقم نبايد فدای ديگری گردد؟چرا بايد درونم خفته باشد؟

از اين تنهايی و وحشت از اين دنيای پر اندوه می ترسم.

چرا بايد در اين دنيا فقط با خود نشينم من؟

چرا بايد در اين دنيا فقط خود را ببينم من؟

چرا بايد همه امروز و فردايم شود ديروز پر از تنهايی و افسوس؟

نمی خواهم که احساسم را بيارايم و يا اينکه تفکر در پسش باشد.

به من بنگر به چشمانم به روز اشک ريزانم.

چرا از من گريزانی؟چرا از من تو حيرانی؟چرا با من نمی مانی؟

به تو گفتم که تو را خواهم هميشه من تو را خواهم.

عاشقی سخت است؟بلی سخت است و جانفرسا.

به تو گفتم که ايا از جدايی مرگ می زايد؟ولی دانم که تنهايم.

اگر خواهی تو را خواهم و گر نه هم تو را خواهم هميشه من تو را خواهم.

 ((عشق تو منو دیوونه کرد....))

        باید   باور   کنم 

                       که  همه   هستند  

                                         و  او نیست  !

                                             .

                                             .

                                             .  

                                                  او  که  نیست

                                                                گویا  هیچ کس 

                                                                         و  هیچ  چیز  نیست

تا  چند صباحی دیگر  شاید  پایان  راه  زندگی  ام  باشد  یا  اغاز زندگی    دیگری  !

مبتلایی  هستم .....  که  پایانم  مرگ است

تاریخ  مرگم  را  می دانم  .... و منتظر  ان  می مانم  تا فرا رسد

امیدی  ندارم ..مگر  خداوند  که  دوای  دردم  را دهد...

وصیتی  می نویسم    برای  همگان  

بخوانید  وصیتم     را  در   دفتر  عشقم ...

همیشه  به  چشمان  خود  بیاموز   که نگاه  به کسی  نیندازد

اگر نگاه  انداخت .....عاشق نشود

و  اگر  عاشق  شد    ....  وابسته  نشود

اگر   پا  به  راه  عاشقی  گذاشتی     با  صداقت  عشقت را ابراز  کن

تنها  عاشق  یک  دل  باش 

لازم  نیست   مجنون   باشی ..... تنها خودت  باش  ! همین  و بس !

عشق  را  برای  قلبش  بخواهید....

و  با  عشق  از  دنیا  بروید...

وصیت  من  به  همه  عاشقان  همین  چند جمله  بود...

اخرین   خواهش  :

امشب  شب  اخرمه   مزاحم  دلت  شدم

خورشید  فردا  مال  تو   ...ببخش  که عاشقت  شدم

بدرقه  لازم نداره ....  دارم  میرم  عزیزترین

نذار  بمونه  زیر   پا   ... این  اخرین  خواهشمه !

قلبمو......بردار   از   زمین ! ........

تو ............واژه ای که دوستش داشتم

من............کسی که به راحتی از کنارش گذشتی

ما..............رویایی که هرگز به حقیقت تبدیل نخواهد شد.